A Day In The Life...

Bij wijze van experiment een keer een uitzonderlijke stijl van bloggen.
Ik heb vandaag bijgehouden wat ik heb gedaan. Middels allemaal korte, twitter-style status updates geef ik je een overzicht van een gewone doordeweekse dag.

8:48 Dude wordt wakker & springt onder de douce
9:15 ontbijt maken, 2 bruine boterhammen met nutella en een kopje zwarte thee
9:20 boterhammen oppuzzelen, luisteren naar de Wu Tang Clan, nu weet ik waarom ik opsta: $$$ rules everything around me. mail gecheck't. 13 new messages.
9:35 tanden poetsen
9:40 in gesprek met huisbaas. ze vat het nieuws van mijn aanstaande verhuizing goed op.
9:45 naar de metrohalte lopen
10:13 ben ik de enige persoon in deze metro die geen iPad heeft?
10:30 op werk
10:35 ontwerpwerk met Google Sketchup, luisterend naar modest mouse, want MM is totally awesome!
11:31 koffietijd: ik begroet mijn collegae enthousiast: "Yeah! Here we go again! Time for Coffee!" I almost had a laugh attack! Want als ik al m'n collegae in een rij voor de espressomachine zie staan, moet ik gewoon lachen. Zie al die schaapjes daar eens in de rij staan voor koffie!!
12:25 sketchup model van de Bicycle Boulevard is gereed, Mike geeft feedback. Ik ga aan de slag en pas wijzigingen toe. Ik luister tevens naar Shiny Toy Guns op mijn koptelefoon



12:35 even een appel eten, een schaaltje met cashew en macadamia noten pakken, en een vers kopje thee maken & small talk zetten in de keuken
12:40 verder aan de slag met Sketchup
1:05 er worden grappen uitgehaald op kantoor


1:47 nogsteeds modellen aan het maken met Sketchup, nogsteeds bezig met de Bicycle Boulevard. Intussen heb ik "At The Drive In" aangezet op me WMP.



2:05 de aanpassingen aan het model zijn compleet, en goedgekeurd door Mike


2:07 oogcontact met de nieuwe receptioniste, she seems cute!
2:08 lunchbreak, even Vietnamese sandwich halen met Mike, op kosten van de baas
2:10 lopen naar de toko door het prachtige Lower Manhattan, we discusseren light rail transportsystemen in de V.S., waar het wel en waar het niet heeft gewerkt om mensen uit de auto te krijgen
2:34 terug op kantoor met een verse pork sandwich van de Vietnamees, naast varkensvlees ook geraspte wortel en komkommer en lemongrass
2:59 lunch achter de kiezen; even een dubbele espresso pakken
3:05 volop small talk met dames @ espresso machine
3:09 terug achter m'n pc, artikelen bewerken in InDesign
5:13 ruim 2 uur met InDesign de layout van een aanstaande publicatie bewerkt, de finesse druipt ervan af
5:14 tijd om kantoor te verlaten, en in de metro te stappen richting Brooklyn
5:19 Ik loop met collega Vanessa (ook een Brooklynite) naar de metro
5:30 Ik rijd met Vanessa in de metro over de Manhattan Bridge, prachtig uitzicht op Lower Manhattan en de Brooklyn Bridge
5:40 aankomst op station Atlantic Terminal, ik wens Vanessa een fijn weekend
5:50 Ik koop een fles Gatorade bij Lee's Market
5:55 Tijd voor een warme pizza slice van Little Louie's
6:05 Ben weer eens 5 minuten te laat op The Institute. Tijd voor groepswerk.
6:07 "Laugh-Attack!" ik loop het computer lokaal binnen en ze vragen waarom ik zo'n grijns op m'n gezicht heb. Weet ik veel, I'm just happy! Can't really explain why.
Ik heb de laatste tijd nogal vaak 'last' van zo'n LAUGH ATTACK! HAHAHAHA!!
8:10 groepswerk m.b.t. Manhattan Valley voorbij. ik krijg er zo onderhand hoofdpijn van. dat ligt niet aan mijn beeldschone klasgenotes maar aan onze docent, een echt grafwijf! ze spreekt haarzelf tegen en is zo onduidelijk over wat er van ons verwacht wordt. het is binnekort payback time als ik het evaluatieformulier ga invullen!
8:15 ik praat met klasgenote Sara wat over het bemachtigen van een stageplaats, en geef wat tips. ze moet eens informeren bij een landschapsarchitectenbureau, een progressief ontwerpbureau waar ik zelf ook wel oren naar heb. ooit zal ik er misschien werken, dat acht ik zeker als wenselijk. Maar voorlopig zit ik goed bij Mike, zonder twijfel!
8:20 dan maar naar Connecticut Muffin!
8:30 ik strijk in de bovengenoemde koffietent neer om wat aan het vak 'toegepaste demografie' te werken. ik moet immers onze interne deadline halen, mijn groepje komt zondag aanstaande (over 2 dagen) bij elkaar om onze vooruitgang te bespreken. zondag is alweer totaal volgeboekt en het is duidelijk dat ik de hele dag op 'the institute' aan groepswerk vastgebonden zit.
8:34 Vanilla Hazelnut with cream and sugar is fucking delicious y'all
9:50 genoeg gewerkt, het is sowieso closing time.
10:10 in de "Supermarket", boodschappen enzo
10:30 thuis, de rest van de avond op een laag pitje; eerst een was in de wasmachine
10:45 beetje relaxen, paar boterhammen met nutella eten, kopje kamille thee, en wat foto's bekijken
11:22 aflevering van The Office checken & een Grolschje drinken
0:04 na nog en aflevering van TO te hebben gezien, hou k het voor vandaag voor gezien. Gotta rise and shine early tomorrow morning, knowwaddimsayin'?

Life on Stage

Hi Everyone!

HOW ARE YOU DOING?!

Het was me het weekje wel, I've got so much to tell!!
Mijn block, Lafayette Avenue between Adelphi and Clermont, was deze week het decor van de film "Homework". Er was namelijk een onafhankelijke filmproducent afgereisd naar mijn voordeur (en die van mijn buren) om een film te schieten die in begin 2011 uitkomt. Wist ik veel dat het huis op nummer 176 (een paar deuren recht van me) was afgehuurd door een stel filmmakers uit the City of Angels.
Ik ben meerdere malen vastgelegd tijdens de film werkzaamheden, kijk dus niet raar op als je een zekere dude met hippe zwarte trui/colbert met een boodschappen tas de trap naar de voordeur op ziet lopen als je in 2011 naar de film Homework kijkt!! Ik kan er immers ook niets aan doen dat die lui zo nodig in mijn straat hun film moesten schieten.

Van de week had besloten dat ik eens wat veldwerk moest doen. Je weet dat we een plan aan het ontwikkelen zijn voor de wijk Manhattan Valley aan de Upper West Side. Ik richt me specifiek op de openbare ruimte, samen met 2 klasgenoten. Zo ging ik afgelopen woensdag (met een middag temperatuur van precies 30 graden celsius oftewel 86 graden fahrenheit) naar de betreffende wijk om de openbare ruimte per fotocamera vast te leggen. Wat een straf, zweten en zwoegen was het, een beetje foto's maken in de heerlijke warmte (benauwd is het niet, je hebt hier in NYC altijd een Atlantisch briesje)! As a matter of fact, was het zelfs zulk mooi weer dat ik de subway boycott en gewoon naar mijn stage loop. Over de Brooklyn Bridge. Het is een wandeling van een uur, maar het is de moeite waard, dat uitzicht dat je op Manhattan hebt vanaf The Bridge is gewoon fucking fantastic! Juist omdat we zo'n zware winter hebben gehad, kan ik de zomer weer erg waarderen. That's right, ik heb het over de zomer, want in New York zijn er namelijk 2 seizoenen, winter en zomer. De overgang daartussen duurt ongeveer 2 tot 3 weken (zoals ik de afgelopen maand heb gezien). Als ik mijn studiegenoten moet geloven, blijft het tot eind oktober vrij warm en is het dan in half November opeens weer mega-koud. Een raar klimaat, maar zolang we 4 maanden winter hebben en 8 maanden zomer hoor je mij niet klagen!







Verder was het extreem druk, all the time. Ik ga je niet vervelen met dingen die ik op mijn stage doe, als je het hieronder in 1 oogopslag kan zien.


Verder was het vrijdag Happy Hour op kantoor. Dat betekend, na 6 uur een boel Cubaanse sandwiches wegwerken met je collega's onder het genot van een Stella Artois! Na verloop van tijd verplaatsten we ons van het penthouse op het dak van het kantoor naar de conference room, om in beschonken toestand een Nintendo-toernooi te houden! Het is lachen, maar ik vroeg mezelf toch wel af, is dit nu wat mij op vrijdagavond bezig houdt? Een beetje mario spelen met je collega's? Een jaar geleden liep ik nog gewoon van bar naar bar in Gainesville, nu doe ik games met de software engineers die op mijn verdieping werken. Een nuchtere conclusie zou je het wel kunnen noemen, alhoewel het simpelweg een onderdeel is van 'the working life'. Ik kan tenminste nog altijd zeggen dat ik wel heel erg toffe collega's heb!







Zaterdag was het aan!
Ik ging met studiegenoot Daniel de hort op, oftewel, met een goede vriend naar een concert. We gingen naar het optreden van The Shondes, je weet wel, de band van een collega van mij waar ik het al eerder over heb gehad. Het was echt gaaf en simpelweg te lang geleden voor mij dat ik naar een concert was geweest!!! Echt gave muziek

Tot besluit moet ik mededelen dat ik zoals vanouds weer op de fotografische toer ben gegaan deze week. Ik reisde af naar The High Line Park, waar ze een oude metrolijn hebben omgetoverd tot park. Dat is toch stadsplanning ten top!
Ik kwam zelfs Ayaan Hirsi Ali tegen toen ik in dat park liep, maar uiteraard gaf ik haar "The Cold Shoulder"! Ik had gewoon geen zin om politieke prietpraat aan te gaan met haar dus ik liep gewoon door.






De wekelijkse webisode zit er weer op ;)

Thanks for reading my blog!

and

HAVE A NICE DAY!!!

R.

Frühling in der Stadt

Waarde lezers,

het is hier zowaar lente.
Seriously, het mooie voorjaarsweer maakt de overgang van Florida naar New York een stuk aangenamer. As a matter of fact, het wordt met de dag warmer.
Zo was het gisteren, zaterdag, 22 graden. Vandaag was het 24 graden. Morgen wordt het 26 graden, en men voorspelt zelfs 28 graden voor aanstaande woensdag. Drieënhalve week geleden hadden we hier nog 50 centimeter sneeuw. Het begint erop te lijken dat het klimaat zich heeft vooruitgespoeld naar de zomer; de lente is overgeslagen en we skippen de lente om maar gelijk over te stappen naar het zomerweer, zo lijkt het.

Mij hoor je niet klagen, ik geniet ten volste van dit weer. Ik was bijna vergeten hoe heerlijk het is om slippers, een korte broek, en een polo te dragen. Maar nu weet ik weer hoe geniaal dat is. Het is hier BIJNA net zo warm als in Florida! Ik ben dan ook van plan om de rest van de week een korte broek te dragen; zelfs naar stage!! Want voor je het weet is het weer weer afgekoeld en heb je weer paraplu's nodig. Neem het waar als je het kan.

Ik heb zaterdag weer behoorlijk wat foto's gemaakt van The City, hoofdzakelijk van The Upper East Side en van Central Park (zie hier beneden). Er valt niet veel over te zeggen, anders dan: NYC blijft een indrukwekkend schouwspel, het stedelijk decor is uiterst bewonderingswaardig. Achter elke hoek schuilt een nieuwe panoramafoto; je raakt werkelijk nooit uitgekeken als fotograaf. Ik laat de indrukken rustig op me inwerken. Volgende week hopelijk weer een nieuwe fotoserie!

Verder is het hier nog altijd business as usual, veel stage en veel huiswerk. Never a dull moment. Toch moet ik eerlijk zeggen (want I'm keeping it real) dat ik zo nu en dan wel lichte symptonen van heimwee vertoon. Central Park is mooi, maar het is mooier als je het met je familie/vrienden bezoekt.
That's the story of my life; ik had in Nederland kunnen blijven om me stierlijk te vervelen (maar wel met vrienden en familie in mijn nabijheid hebbende); of ik kon naar the US gaan om het grote avontuur aan te gaan, maar dan wel zonder bekenden om me heen. Het leven is 1 grote balancing act; you can't have it all.
Tot mijn grootste genoegen komen mijn pa en broeder Bas mij spoedig bezoeken; zelf zal ik in Mei weer enkele dagen in de Lage Landen vertoeven. Ook in juli ben ik daar een dag of 2 te vinden!

Ik ga maar eens slapen; morgen weer stage.
Greetz,

R.

Back 2 Reality

My dear readers,

it's been awhile. Ik biedt mijn verontschuldigingen aan voor de lange radiostilte.
Ik had het, zoals vanouds, druk (zoals het een ware New Yorker betaamt).

Met het grootste genoegen hing ik deze week weer in de college banken. Business as usual dus. Wij verrichten nog altijd veel werk in de wijk Manhattan Valley.
As a matter of fact, we haalden zelfs de headlines in de locale newspapers de afgelopen weken! Niet één maar twéé keer.
Maar hoofdzakelijk was ik op mijn stageplek te vinden, maarliefst 4 dagen, want dat is de nieuwe norm. As a matter of fact, ben ik zelfs van plan om voortaan gewoon 5 dagen in de week te gaan werken, want er is simpelweg zoveel interessant werk te doen. Ik zou haast beginnen te denken dat ik meer leer op mijn stage dan op de uni, maar niets is minder waar!
You see, we hebben ons namelijk de afgelopen weken ingespannen om projecten binnen te halen. Welnu, deze week regende het projecten! We hebben er maarliefst 3 binnengehaald! Aan dat cijfer merk je dat gemeenten geld teveel hebben door Obama's stimulus package, het is alsof iedere stad opeens initiatief neemt om een (transport-) plan op te stellen met behulp van een consultingsbureau! That's the recovery at work!
Allereerst gaan we vanaf mei samen met een ander consultingsbureau werken aan een masterplan voor de stad El Paso in de staat Texas! Wij zijn als specialistisch bureau ingehuurd om het transport-component van het masterplan te bezorgen.
Daarnaast gaan we in het stadje Brunswick in de staat Maine de twee hoofdstraten van het dorp opnieuw vormgeven/ ontwerpen. Het is een soort van retrofitting, wij bedenken hoe je een dorpsstraat, hoofdzakelijk gericht op automobilisten, kunt aanpassen om het om te toveren van een 'passeerplaats' naar een 'verblijfplaats'. We hebben dan ook ideeën te over: een wijdere stoep, meer terrasjes/zitplaatsen/ exhibities van winkels op de stoep, minder parkeerruimte aan de hoofdstraat (dat komt achter de winkels te liggen, uit het zicht van de voetgangers), een fietspad voor elke reisrichting (1 zuidwaarts 1 noordwaarts), en meer beplantingen aan de hoofdstraat. Dit is toch het mooiste wat er is, je schept een nieuwe omgeving!
Zelf richt ik me binnenkort volledig op het doen van een onderzoek naar de modaliteitskeuze (oftewel, met welke vervoerswijze verplaatst men zich?) van inwoners van de stad Cambridge in de staat Massachussetts (een voorstad van Boston, tevens de thuishaven van universiteiten Harvard en M.I.T.). Ik zal wederom enquettes gaan opstellen om te bezien hoe men zich verplaatst aldaar.
Al eerder was ik begonnen aan een ander wetenschappelijk onderzoek naar de organisatie van Ciclovias, een evenement dat erop gericht is om mensen meer op hun fiets te krijgen door middel van het afsluiten van straten en hoofdwegen voor automobilisten. Dat onderzoek nadert nu zo'n beetje z'n einde. I've accomplished a lot, zo heb ik bijvoorbeeld in kaart gebracht hoelang de routes zijn van de weg-segmenten die dan daadwerkelijk zijn afgesloten voor automobilisten, per stad.


Je kunt wel zien waar ik mijn inspiratie heb opgedaan!

Verder, ik ben nu ook actief als vrijwillger bij het Planners Corps, een onderdeel van de non-for-profit organisatie Transportation Alternatives. Een paar keer in de maand, doorgaans 2 of 3, komen we 's avonds bij elkaar om na te denken over een boel verschillende onderwerpen, allen echter gerelateerd aan het bevorderen van actief transport! Zo heb ik afgelopen woensdag gebrainstormd over het herinrichten van Queens Boulevard, je raad het al, in de borough Queens. Het is een achtbaans weg, 4 voor doorgaand verkeer en 2 turnlanes voor afslaand verkeer aan elke kant van de weg. Het is een nachtmerrie voor voetgangers en fietsers. Het is zelfs zo erg dat mensen via de metro-stations onder de straat door lopen omdat het gevaarlijk is over te steken. Wederom een mooie kans om wat retrofitting toe te passen! De meetting vondt plaats op het penthouse van The Open Planning Project, 1 verdieping boven mijn kantoor, dus dat was mooi meegenomen! Zo 13 verdiepingen boven Manhattan zwevende, heb je me toch een prachtig uitzicht!













Verder was het afgelopen zaterdagavond feest. Ik was zowaar bij mijn baas Mike te gast, waar wij met een paar andere gasten oneindig veel pizza's hadden gebakken. Serieus, er kwam geen eind aan. We hebben iets van 7 pizza's gebakken! En nog een pitcher mai-tais gedronken ook, coctails+pizzas dus! Het mooiste is dat ik het goed met die dude kan vinden. That's right, DUDE. Want ik noem hem tegenwoordig dude! Dat is toch het mooiste wat er is, als je je baas een dude kunt noemen, het geeft aan dat je elkaar op de voet van gelijkheid behandelt. Zo formeel is het allemaal niet op kantoor (dat is overigens iets typisch planologisch)! Haast iedereen is maximaal 40, de meeste tussen de 20 en de 30. Dus de sfeer is sowieso goed!

Allright, ik ga het voor gezien houden.
Laat een reactie achter!!!

R.

Life's a beach in Daytona

Vrijdag was ik in Daytona Beach.
Dat is echt the home of the spring break parties.
Zonder dollen, het is daar één groot feest, het is waar hordes college kids uit heel Amerika naartoe vliegen om hun spring break door te brengen!
Voor zes bucks mag je de hele dag je beker bier blijven bijvullen! Bijzonder Beautiful!
Het was warm, zeker 25 graden en dus was ik voor de 2e keer die week verbrandt!







Verder heb ik ook mijn oude Gator klasgenoten opgezocht.

Verder weinig nieuws te melden, het was een week zoals alle andere in Gainesville!
(oftewel: een paar biertjes drinken in de lokale bars).
Vanmiddag ben ik vanuit Jacksonville Int'l Airport weer terug gevlogen naar NY-La Guardia. Take-off was om 12:50, 1uur en 40 minuten later was in weer thuis. Ben ik even blij dat Florida zo dichtbij is! Het is echt maar een kort vluchtje, je leest een paar artikelen op je labtop, praat wat met je buurvrouw, en het zit er alweer op! Dit moet ik vaker gaan doen!

Intussen zit ik dus weer in the NYC, maar het weer is er niet minder om. Sterker nog, in Gainesville is het 'slechts' 20 graden, hier in The Big Apple was het vandaag 22 graden! Spring is in the air, at last!
Goed, nu moet ik weer even het roer radicaal omgooien en me weer volledig richten op stage en studie. Maar dat is oké, ik ben er even één week helemaal tussenuit geweest, dus ik heb mijn batterijen weer opgeladen. Ik heb eerlijk gezegd ook wel weer zin om stage te lopen en colleges te volgen!

Gainesville's Gezellig

Waarde lezers,

ik ben sinds maandagavond weer terug in mijn voormalige thuishaven, de studentenstad Gainesville. Het is een kleine stad, ongeveer net zo groot als Utrecht qua inwoners. Echter wonen er 100,000 studenten en is het daarmee een nog veel jongere stad als Utrecht.
Het is ook een beetje een ons-kent-ons stadje, het type stad waar je elkaar zomaar tegen het lijf kan lopen. Vergelijk dat eens met Manhattan, waar je nooit 2x dezelfde persoon passeert.
Ik heb al 3x tijdens het uitgaan (iets dat ik sinds maandagavond elke dag heb gedaan, het is immers Spring Break) een oude bekende gezien. De goede gozer Ben, met wie ik in de herfst van 2008 vaak ging indrinken voor de sportwedstrijden van de Gators bij onze gezamenlijke vriend Adam. Maar ik heb ook 2 "vriendinnen van vriendinnen" gezien, twee dames (Emily en Tessa J) die ik hier heb ontmoet maar die afgelopen zomer in Utrecht waren in het kader van een cursus Nederlandse cultuur. Nu ze weer terug in Gainesville zijn ben ik ze zowaar weer tegen het lijf gelopen!
Ook heb ik oude collega's van Dunkin' Donuts opgezocht, onder andere mijn Cubaans-Amerikaanse homie Arian! Die kerel weet hoe je moet feesten. Hij is zelf ook pas terug in Gainesville na een half jaar in Mexico te hebben gestudeerd.
Klasgenoten van UF heb ik gisteravond getroffen in de bar 'Mothers' in midtown. Onder andere 1 van mijn very best friends, Brandon. Het is een groot plezier de oude luitjes weer eens te zien. Vanavond staat er een reunie met een iets grotere groep klasgenoten op het programma, ik ga langs bij Alex, waar mijn klasgenoten vanavond gaan chillen.
Nu ik hier zo ben, en weer aan het socializen ben met oude bekenden, voelt het alsof er niks is veranderd, alsof ik nooit ben weggeweest. Everything's still the same (alhoewel er wel een paar fietspaden zijn bijgekomen, kudo's voor de stadsplanners van Gville). Het haast is alsof ik die 7 lange maanden in Nederland de afgelopen herfst niet heb meegemaakt, het is alsof het één lange droom is geweest waaruit ik nu wakker ben geworden. Dat soort dingen overkomen je nou eenmaal als je leven in 2 landen, ver van elkaar verwijderd, plaatsvindt. Maargoed, de mooie tijden hier in New York en Florida plaatsen de ellendige herfst van Nederland in perspectief.

R.