Waarde lezers,
Sinds maandagmiddag ben ik weer in New York. Beter gezegd, Brooklyn.
Ik kwam om half vier 's middags aan in mijn appartement.
Die avond ging ik gelijk de hort op. Hoe kan het ook anders, ik woon immers in Williamsburg, ongetwijfeld de meest levendige wijk ter wereld; overigens lijkt deze wijk soms uitsluitend bevolkt te zijn door twintigers en dertigers en een stel hopeloze veertigers met babies en kinderwagens. Dat volk moet misschien eens overwegen naar Manhattan te verhuizen (tot zover mijn klaagzang over vervelende veertigers die mij voor de voeten lopen met hun vreselijk vadsige kroost).
Ik ging met een lieftallige studiegenote naar een bar genaamd The Gutter. Daar was een Mustard Party, oftewel, een mosterd feest gaande. Er is namelijk een nieuw merk mosterd op de markt hier in Brooklyn. Lokaal geproduceerde mosterd, uitsluitend gemaakt van ingrediënten die hier in de regio verkrijgbaar zijn. Naast gratis potjes meesterlijke mosterd waren er ook gratis Sauerkraut, Bockwurst, en andere snacks. Tara en ik genoten daar wel van. Vervolgens zetten we de avond voort in de o zo gave bar Union Pool. De ingewijde brooklynite zal begrijpen dat het hier om een hipster-heaven gaat.
Dinsdag was weer een routine dag. Ik stond vroeg op en fietste op mijn fixed gear naar de campus van Pratt. Na een kopje earl grey en een goed gesprek met een andere lieftallige studiegenote op het kantoor van het planologische departement van Pratt, trok ik naar mijn kantoor voor stage-werkzaamheden. Terloops stopte ik ook nog even bij mijn studieadviseur om te bezien of ik wel ingeschreven stond voor alle vakken die ik voornemens te volgen was. Dat bleek het geval, dus ik kan woensdag met een gerust hart beginnen aan het semester. Het was immers al zo lang geleden dat ik me voor vakken had ingeschreven voor dit semester, dat ik niet meer wist of ik überhaupt al ingeschreven stond.
Morgen komt een oud-studiegenote van me die thans is afgestudeerd weer eens langs in New York. Ze is intussen naar Canada verhuist vanwege werk; maar desalniettemin komt ze nog even een paar dagen langs om gedag te zeggen alvorens ze met haar nieuwe baan begint. Tijd om even een paar pilsjes achterover te slaan!
Overigens viel het reuze mee met de orkaan hier. Toen ik in New York aankwam werd ik gewoon weer welkom geheten door strak blauwe luchten en een uiterst aangename, al zij het een ietwat warme temperatuur van 29 graden. Goed, mij hoor je niet klagen: het is beter dan de 39 graden die we vorige maand in New York hadden, en beter dan de 19 graden die Nederland momenteel ervaart.
De lente, en de nazomer. Dat zijn toch de momenten waarop New York op z'n aangenaamst is. April, Mei, September en Oktober. De rest van het jaar is het ofwel veels te warm, ofwel veels te koud.
Wellicht moet ik eens nadenken over een eventuele verhuizing naar een ander klimaat.
California. Dat heeft nog eens potentie.
-rw
woensdag 31 augustus 2011
donderdag 4 augustus 2011
Een bezoekje aan de botanische tuin
Waarde lezers,
vandaag was ik afgereisd naar Queens, om de Queens Botanical Garden te bezoeken.
De Queens Botanical Garden is een botanische tuin die zich op circa 1 uur reistijd vanaf mijn apartement bevindt; in de wijk Flushing in de borough Queens.
Ik was daar natuurlijk om de groene omgeving te waarderen, want ik stel een groene setting erg op prijs.
Er is een uitgebreide water installatie aanwezig op de botanische tuin. Daarnaast heeft het "Visitor Centre" een erg eigentijdse uitstraling.
Er was ook nog een groen dak, oftewel: een GREEN ROOF. Als een voormalig ontwerper van rooftop farms, stelde ik dit dak met begroeiing erg op prijs. Een groen dak isoleert het gebouw beter; waardoor er in de zomer minder energie verbruikt wordt om het gebouw af te koelen, terwijl er in de winter minder energie nodig is om het gebouw warm te houden. Dat is pas klimaat-bewust bezig zijn.
Verder heb ik nog even door het pittoreske landschap van de botanische tuinen rondgewandeld.
In een grote en dichtbevolkte stad als New York, zijn dergelijke tuinen echt een uitkomst. Voor de stadsbewoner die gehuisvest is in een klein appartement zonder tuin, is echt echt een ware oase. In de botanische tuinen kun je, zonder er al te veel voor te betalen (een entree kost je twee dollar), genieten van een enorme tuin. Het is een plaats voor bezinning. Je kunt er rustig rondwandelen zonder je al te veel te ergeren aan je medestadsbewoners die zich normaliter overal om je heen bevinden. Dat is dus niet het geval in deze kalme tuin, waar je nog echt even je rust kunt pakken.
Cheers,
rw
vandaag was ik afgereisd naar Queens, om de Queens Botanical Garden te bezoeken.
De Queens Botanical Garden is een botanische tuin die zich op circa 1 uur reistijd vanaf mijn apartement bevindt; in de wijk Flushing in de borough Queens.
Ik was daar natuurlijk om de groene omgeving te waarderen, want ik stel een groene setting erg op prijs.
Er is een uitgebreide water installatie aanwezig op de botanische tuin. Daarnaast heeft het "Visitor Centre" een erg eigentijdse uitstraling.
Er was ook nog een groen dak, oftewel: een GREEN ROOF. Als een voormalig ontwerper van rooftop farms, stelde ik dit dak met begroeiing erg op prijs. Een groen dak isoleert het gebouw beter; waardoor er in de zomer minder energie verbruikt wordt om het gebouw af te koelen, terwijl er in de winter minder energie nodig is om het gebouw warm te houden. Dat is pas klimaat-bewust bezig zijn.
Verder heb ik nog even door het pittoreske landschap van de botanische tuinen rondgewandeld.
In een grote en dichtbevolkte stad als New York, zijn dergelijke tuinen echt een uitkomst. Voor de stadsbewoner die gehuisvest is in een klein appartement zonder tuin, is echt echt een ware oase. In de botanische tuinen kun je, zonder er al te veel voor te betalen (een entree kost je twee dollar), genieten van een enorme tuin. Het is een plaats voor bezinning. Je kunt er rustig rondwandelen zonder je al te veel te ergeren aan je medestadsbewoners die zich normaliter overal om je heen bevinden. Dat is dus niet het geval in deze kalme tuin, waar je nog echt even je rust kunt pakken.
Cheers,
rw
zondag 31 juli 2011
Washington DC
Waarde lezers,
vandaag was ik naar de hoofdstad des lands afgereisd.
Zoals altijd, was het wederom een waar genoegen om in het wonderschone Washington D.C. te zijn.
Zo ging ik onder meer in het witte huis bij Barack en Michelle Obama op de thee om over het debt ceiling te praten.
Mijn reisgenoot was (beter gezegd, is) Niels. Niels heeft net als ik in de herfst van 2008 aan de University of Florida gestudeerd als uitwisselingsstudent. De beste man is net als mij een echte Amerikagek/ Amerikaliefhebber. Het is dus niet verwonderlijk dat 'ie weer eens de o-zo opzienbarende oostkust van dit lieflijke land aan deed.
Wij checkden onder meer het Washington Monument; in feite een super-hoge monumentale naald.
Wel indrukwekkend. Hier onder staan wij beiden gefotografeerd bij het monument. Valt het jullie trouwens niet op dat ik altijd met een enorme grijns op de foto sta? Iets typisch Amerikaans, merkte mijn Hollandse reisgenoot op. Ik moet dan ook toegeven dat ik een groot fan ben van dit type fotohouding, waarbij de tanden joviaal getoond worden!
Ook gingen we even op bezoek bij Abraham Lincoln, die in het Lincoln Memorial woont. Die kerel is mijn grote held! Beslist 1 van de meest legendarische presidenten die de VS ooit hebben gehad.
Ook gingen we langs bij het Jefferson Memorial, een monument dat is opgericht voor Thomas Jefferson, een andere topper van een oud-president!
De zon die scheen volop vandaag. Het was hier in Washington dan ook maarliefst 36 graden! Schroeiend heet, zou je wel kunnen zeggen. Ik heb dan ook volop water gedronken. De hele dag door. Want uitdroging, enzo. Dat moet je toch wel zien te vermijden!
Deze naar mijn mening net iets te toeristische tour (om niet te zeggen: patriotistische tour) werd geconcludeerd met een bezoek aan het Congress, waar dezer dagen hard gedebatteerd word over het verhogen van de debt-ceiling van de V.S.
Tenslotte maakten we nog 'n wandeling door de wijk Georgetown, de meest bijzondere wijk in deze stad. Erg historisch. Het is dan ook mijn favoriete wijk in DC!
Oftewel, we kijken terug op een dagje productief sight seeing hier in DC. Het mooie is, dat er ons morgen nog zo'n dag wacht. Ik kan mijn geluk niet op!
vandaag was ik naar de hoofdstad des lands afgereisd.
Zoals altijd, was het wederom een waar genoegen om in het wonderschone Washington D.C. te zijn.
Zo ging ik onder meer in het witte huis bij Barack en Michelle Obama op de thee om over het debt ceiling te praten.
Mijn reisgenoot was (beter gezegd, is) Niels. Niels heeft net als ik in de herfst van 2008 aan de University of Florida gestudeerd als uitwisselingsstudent. De beste man is net als mij een echte Amerikagek/ Amerikaliefhebber. Het is dus niet verwonderlijk dat 'ie weer eens de o-zo opzienbarende oostkust van dit lieflijke land aan deed.
Wij checkden onder meer het Washington Monument; in feite een super-hoge monumentale naald.
Wel indrukwekkend. Hier onder staan wij beiden gefotografeerd bij het monument. Valt het jullie trouwens niet op dat ik altijd met een enorme grijns op de foto sta? Iets typisch Amerikaans, merkte mijn Hollandse reisgenoot op. Ik moet dan ook toegeven dat ik een groot fan ben van dit type fotohouding, waarbij de tanden joviaal getoond worden!
Ook gingen we even op bezoek bij Abraham Lincoln, die in het Lincoln Memorial woont. Die kerel is mijn grote held! Beslist 1 van de meest legendarische presidenten die de VS ooit hebben gehad.
Ook gingen we langs bij het Jefferson Memorial, een monument dat is opgericht voor Thomas Jefferson, een andere topper van een oud-president!
De zon die scheen volop vandaag. Het was hier in Washington dan ook maarliefst 36 graden! Schroeiend heet, zou je wel kunnen zeggen. Ik heb dan ook volop water gedronken. De hele dag door. Want uitdroging, enzo. Dat moet je toch wel zien te vermijden!
Deze naar mijn mening net iets te toeristische tour (om niet te zeggen: patriotistische tour) werd geconcludeerd met een bezoek aan het Congress, waar dezer dagen hard gedebatteerd word over het verhogen van de debt-ceiling van de V.S.
Tenslotte maakten we nog 'n wandeling door de wijk Georgetown, de meest bijzondere wijk in deze stad. Erg historisch. Het is dan ook mijn favoriete wijk in DC!
Oftewel, we kijken terug op een dagje productief sight seeing hier in DC. Het mooie is, dat er ons morgen nog zo'n dag wacht. Ik kan mijn geluk niet op!
maandag 25 juli 2011
Boston
ik was vandaag in Boston (in de staat Massachussetts) aangekomen.
ik bezocht Acorn street, de meest gefotografeerde straat van de VS
uiteraard was ik ook nog in Cambridge (een voorstad van Boston; tevens in de staat Massachussetts) te vinden, waar ik wat pils achterover sloeg.
Ik ben hier in totaal 3 dagen! Uiteraard veels te kort voor een geweldige stad zoals Boston! Ik hou van Boston. Het blijft absoluut 1 van mijn favoriete steden in de VS.
Binnekort een uitgebreid verslag!
ik bezocht Acorn street, de meest gefotografeerde straat van de VS
uiteraard was ik ook nog in Cambridge (een voorstad van Boston; tevens in de staat Massachussetts) te vinden, waar ik wat pils achterover sloeg.
Ik ben hier in totaal 3 dagen! Uiteraard veels te kort voor een geweldige stad zoals Boston! Ik hou van Boston. Het blijft absoluut 1 van mijn favoriete steden in de VS.
Binnekort een uitgebreid verslag!
vrijdag 22 juli 2011
Summer School is voorbij; 't zomer semester is ten einde.
Waarde lezers,
vandaag heb ik het zomer semester (waar door mijn Amerikaanse medestudenten lieftallig naar gerefereerd wordt als "Summer School") afgerond.
In krap twee maanden tijd heb ik, terwijl het gros van de Pratt studenten tussen medio-mei en eind-augustus ofwel terug gaat naar hun plaats van herkomst ofwel in Brooklyn blijven en zich met andere zaken dan de studie bezig houden, vier vakken afgerond.
Daaronder waren drie keuzevakken. Jullie behoeven uiteraard geen herinnering dat de uitermate interessante keuzevakken die het Pratt Institute aanbiedt, de reden zijn geweest waarom ik deze school boven alle andere heb verkozen als het gaat om een masteropleiding in de stadsplanning.
Met baanbrekende, vernieuwende en innovatieve vakken zoals Urban Agriculture: design/build (het vak over stadslandbouw waar ik reeds over blogde), Shrinking Cities (krimpende steden) en Wetland & Waterfront Planning bevestigen de stadsplanners van het Pratt Institute hun reputatie als een progressieve en vooruitstrevende faculteit, en plaatsen zij de opleiding in de avant-garde van het planologisch onderwijs. Het zal niet lang meer duren, voordat andere scholen het voorbeeld van Pratt volgen, en ook gespecialiseerd onderwijs op het gebied van krimpende steden, stadslandbouw en waterfont planning zullen aanbieden.
Vandaag heb ik mijn paper afgerond die ik voor het vak Shrinking Cities (krimpende steden) heb geschreven. In dat vak stook ik van de huidige planningsproblematiek in Amerikaanse krimpende steden zoals Detroit flink wat op. Aangezien wij voor dat vak een paper moesten schrijven, greep ik die kans aan om eens te bezien hoe het met de krimp van bepaalde Nederlandse steden is gesteld. Zodoende produceerde ik in volkomen vlekkeloos Amerikaans Engels een paper over de problematiek die de krimpende steden in zuid-limburg kennen. Jullie kunnen hem hier lezen.
Uiteraard greep ik dit vak aan als een kans om meer te leren over krimpende steden, inclusief krimpende steden in Nederland. Ook schreef ik mijn paper over krimpende steden Nederland voor mijn docent. Die kerel is de autoriteit op het gebied van krimpende steden, en reist het hele land af om in krimpende steden advies te geven over beleidsgerelateerde zaken. Ik doe de beste man feitelijk een dienst door hem te informeren over de laatste stand van zaken in de krimpende steden van Nederland. Trans-atlantische kennisuitwisseling is iets wat ik ter harte neem. In feite heb ik zo de ultieme win-win situatie gecreëerd: ik leer wat en mijn docent leert wat, wat wil je nog meer?
Uiteraard had ik ook flink gewerkt aan mijn scriptie, het enige verplichte vak dat ik dit semester volgde.
In feite voltooi je je scriptie in twee semesters hier; in het eerste werk je aan je onderzoeksvoorstel, in het tweede doe je je feitelijke onderzoek. Na 2 maanden intensief bezig te zijn geweest, heb ik een solide onderzoeksvoorstel in elkaar geflanst. Meenig doordeweeks avondje heb ik aan dat voorstel gewerkt. Om nog maar te zwijgen over de vele uren die ik er in het weekend aan heb besteed. Een scriptie vergt continue aandacht. Elke dag schrijf je een iets, ook al is het maar een klein stukje. Vooral de eindsprint was intensief; ik heb afgelopen woensdag dan ook mijn definitieve voorstel ingeleverd na veel wijzigingen. Om kort af te zijn: ik schrijf mijn scriptie over de procesmatige aspecten van de vervoersplanologie, waarin ik mij hoofzakelijk richt op de wisselwerking tussen het verbieden van auto's uit nieuwe voetgangersgebieden enerzijds en de rol die diverse actoren spelen in dit proces anderzijds (alsmede hoe andere modaliteiten beinvloed worden door het verbannen van auto's uit nieuwe voetgangersgebeiden). Mijn case-study is 42nd street in Manhattan.
Aangezien je scriptie schrijven een voortdurend, slepend proces is (over processen gesproken!), zal ik hier continu aan blijven werken voordat ik formeel de draad weer op pak als eind augustus het herfst semester (Fall semester!) begint.
Maar eerst gun ik mezelf tien dagen rust. Een goede vriend van me, een alum van de Universiteit Utrecht die net als ik in het Fall semester van 2008 aan de University of Florida studeerde, komt hier langs (vanaf zaterdag de 23e). Tien dagen lang is mij de eer toebedeeld om alles wat New York zo geweldig maakt, te laten zien aan 'm. Musea, restaurants, kroegen, mijn studiegenoten, de Pratt campus, ik laat mijn gast alles zien! Bovendien gaan we een paar dagen naar Boston en naar Washington D.C., niet geheel ontoevallig mijn twee meest favoriete steden (buiten New York) in de Verenigde Staten. Jaja, zijn bezoek was voor mij een goede reden om deze twee steden weer eens aan te doen.
Never a dull moment.
Shrinking Cities in the Netherlands
vandaag heb ik het zomer semester (waar door mijn Amerikaanse medestudenten lieftallig naar gerefereerd wordt als "Summer School") afgerond.
In krap twee maanden tijd heb ik, terwijl het gros van de Pratt studenten tussen medio-mei en eind-augustus ofwel terug gaat naar hun plaats van herkomst ofwel in Brooklyn blijven en zich met andere zaken dan de studie bezig houden, vier vakken afgerond.
Daaronder waren drie keuzevakken. Jullie behoeven uiteraard geen herinnering dat de uitermate interessante keuzevakken die het Pratt Institute aanbiedt, de reden zijn geweest waarom ik deze school boven alle andere heb verkozen als het gaat om een masteropleiding in de stadsplanning.
Met baanbrekende, vernieuwende en innovatieve vakken zoals Urban Agriculture: design/build (het vak over stadslandbouw waar ik reeds over blogde), Shrinking Cities (krimpende steden) en Wetland & Waterfront Planning bevestigen de stadsplanners van het Pratt Institute hun reputatie als een progressieve en vooruitstrevende faculteit, en plaatsen zij de opleiding in de avant-garde van het planologisch onderwijs. Het zal niet lang meer duren, voordat andere scholen het voorbeeld van Pratt volgen, en ook gespecialiseerd onderwijs op het gebied van krimpende steden, stadslandbouw en waterfont planning zullen aanbieden.
Vandaag heb ik mijn paper afgerond die ik voor het vak Shrinking Cities (krimpende steden) heb geschreven. In dat vak stook ik van de huidige planningsproblematiek in Amerikaanse krimpende steden zoals Detroit flink wat op. Aangezien wij voor dat vak een paper moesten schrijven, greep ik die kans aan om eens te bezien hoe het met de krimp van bepaalde Nederlandse steden is gesteld. Zodoende produceerde ik in volkomen vlekkeloos Amerikaans Engels een paper over de problematiek die de krimpende steden in zuid-limburg kennen. Jullie kunnen hem hier lezen.
Uiteraard greep ik dit vak aan als een kans om meer te leren over krimpende steden, inclusief krimpende steden in Nederland. Ook schreef ik mijn paper over krimpende steden Nederland voor mijn docent. Die kerel is de autoriteit op het gebied van krimpende steden, en reist het hele land af om in krimpende steden advies te geven over beleidsgerelateerde zaken. Ik doe de beste man feitelijk een dienst door hem te informeren over de laatste stand van zaken in de krimpende steden van Nederland. Trans-atlantische kennisuitwisseling is iets wat ik ter harte neem. In feite heb ik zo de ultieme win-win situatie gecreëerd: ik leer wat en mijn docent leert wat, wat wil je nog meer?
Uiteraard had ik ook flink gewerkt aan mijn scriptie, het enige verplichte vak dat ik dit semester volgde.
In feite voltooi je je scriptie in twee semesters hier; in het eerste werk je aan je onderzoeksvoorstel, in het tweede doe je je feitelijke onderzoek. Na 2 maanden intensief bezig te zijn geweest, heb ik een solide onderzoeksvoorstel in elkaar geflanst. Meenig doordeweeks avondje heb ik aan dat voorstel gewerkt. Om nog maar te zwijgen over de vele uren die ik er in het weekend aan heb besteed. Een scriptie vergt continue aandacht. Elke dag schrijf je een iets, ook al is het maar een klein stukje. Vooral de eindsprint was intensief; ik heb afgelopen woensdag dan ook mijn definitieve voorstel ingeleverd na veel wijzigingen. Om kort af te zijn: ik schrijf mijn scriptie over de procesmatige aspecten van de vervoersplanologie, waarin ik mij hoofzakelijk richt op de wisselwerking tussen het verbieden van auto's uit nieuwe voetgangersgebieden enerzijds en de rol die diverse actoren spelen in dit proces anderzijds (alsmede hoe andere modaliteiten beinvloed worden door het verbannen van auto's uit nieuwe voetgangersgebeiden). Mijn case-study is 42nd street in Manhattan.
Aangezien je scriptie schrijven een voortdurend, slepend proces is (over processen gesproken!), zal ik hier continu aan blijven werken voordat ik formeel de draad weer op pak als eind augustus het herfst semester (Fall semester!) begint.
Maar eerst gun ik mezelf tien dagen rust. Een goede vriend van me, een alum van de Universiteit Utrecht die net als ik in het Fall semester van 2008 aan de University of Florida studeerde, komt hier langs (vanaf zaterdag de 23e). Tien dagen lang is mij de eer toebedeeld om alles wat New York zo geweldig maakt, te laten zien aan 'm. Musea, restaurants, kroegen, mijn studiegenoten, de Pratt campus, ik laat mijn gast alles zien! Bovendien gaan we een paar dagen naar Boston en naar Washington D.C., niet geheel ontoevallig mijn twee meest favoriete steden (buiten New York) in de Verenigde Staten. Jaja, zijn bezoek was voor mij een goede reden om deze twee steden weer eens aan te doen.
Never a dull moment.
Shrinking Cities in the Netherlands
zondag 17 juli 2011
Laatste les: urban agriculture cocktail party
Waarde lezers,
afgelopen woensdag vond de laatste les plaats van een vak over stadslandbouw waarover ik de afgelopen tijd flink heb zitten bloggen. Het viel me zwaar, want ik heb erg genoten van dit vak. Naast de theoretische kennis van stadslandbouw, vondt ik vooral de vele tripjes naar allerlei greenroofs in de stad erg mooi. Een beetje net als sightseeing, alhoewel de bezoekjes aan alle greenroofs mij wel door een geheel andere, nieuwe lens naar New York hebben doen kijken.
Ons ontwerp voor een rooftop farm in de Lower East Side was na 10 weken voltooid. De docente nodigde ons uit om bij haar thuis te presenteren, in d'r achtertuin. (bijna) Iedereen nam een smakelijk gerecht mee (uiteraard gemaakt van biologisch voedsel); de docente zorgde voor de drank (een taak die ze bijzonder goed heeft uitgevoerd, er waren behoorlijk wat flessen kwalitatief superieure wijn in huis). Het feit dat onze docente alle studenten had uitgenodigd om bij haar thuis te presenteren (in een uiterst informele sfeer), spreekt boekdelen over de Amerikaanse gastvrijheid. Ik sta er nog steeds van te kijken dat onze docente een ware cocktail party had georganiseerd, waar wij onze ontwerpen presenteerden. Wel weer eens wat anders dan een droge presentatie geven op de uni, maar blijkbaar niet geheel ongebruikelijk in Brooklyn!
Er waren een groot aantal planners, landschapsarchitecten, en ecologen uitgenodigd. En specialisten op het gebied van green rooftop design. Alsmede de stadslandbouwers die we de afgelopen weken hadden bezocht. Wij presenteerden ons ontwerp zodoende aan een breed en zeer belangstellend publiek van stadslandbouwers.
Zie hier ons presentation board (presentatie poster), die ik samen met mijn partner heb gemaakt.
Na enige tijd begon het te regenen, en zetten wij het feest binnenshuis voort.
Tot diep in de avond werd er gepraat, gelachen, gedronken en werden er nieuwe vriendschappen gevormd. Ook leerde ik een stel professionals kennen met wie ik wellicht in de toekomst nog zal samenwerken aangezien zij zelf bezig zijn met het aanleggen en plannen van hun eigen stadslandbouw project. Een geslaagde avond!
afgelopen woensdag vond de laatste les plaats van een vak over stadslandbouw waarover ik de afgelopen tijd flink heb zitten bloggen. Het viel me zwaar, want ik heb erg genoten van dit vak. Naast de theoretische kennis van stadslandbouw, vondt ik vooral de vele tripjes naar allerlei greenroofs in de stad erg mooi. Een beetje net als sightseeing, alhoewel de bezoekjes aan alle greenroofs mij wel door een geheel andere, nieuwe lens naar New York hebben doen kijken.
Ons ontwerp voor een rooftop farm in de Lower East Side was na 10 weken voltooid. De docente nodigde ons uit om bij haar thuis te presenteren, in d'r achtertuin. (bijna) Iedereen nam een smakelijk gerecht mee (uiteraard gemaakt van biologisch voedsel); de docente zorgde voor de drank (een taak die ze bijzonder goed heeft uitgevoerd, er waren behoorlijk wat flessen kwalitatief superieure wijn in huis). Het feit dat onze docente alle studenten had uitgenodigd om bij haar thuis te presenteren (in een uiterst informele sfeer), spreekt boekdelen over de Amerikaanse gastvrijheid. Ik sta er nog steeds van te kijken dat onze docente een ware cocktail party had georganiseerd, waar wij onze ontwerpen presenteerden. Wel weer eens wat anders dan een droge presentatie geven op de uni, maar blijkbaar niet geheel ongebruikelijk in Brooklyn!
Er waren een groot aantal planners, landschapsarchitecten, en ecologen uitgenodigd. En specialisten op het gebied van green rooftop design. Alsmede de stadslandbouwers die we de afgelopen weken hadden bezocht. Wij presenteerden ons ontwerp zodoende aan een breed en zeer belangstellend publiek van stadslandbouwers.
Zie hier ons presentation board (presentatie poster), die ik samen met mijn partner heb gemaakt.
Na enige tijd begon het te regenen, en zetten wij het feest binnenshuis voort.
Tot diep in de avond werd er gepraat, gelachen, gedronken en werden er nieuwe vriendschappen gevormd. Ook leerde ik een stel professionals kennen met wie ik wellicht in de toekomst nog zal samenwerken aangezien zij zelf bezig zijn met het aanleggen en plannen van hun eigen stadslandbouw project. Een geslaagde avond!
woensdag 13 juli 2011
urban agriculture: rooftop design
We hebben, na maanden lang (oke, na krap 2 maanden) eindelijk ons ontwerp voor de rooftop farm in de lower east side voltooid.
Ons uitgekiende water management systeem vangt het regenwater op van een nabijgelegen dak, en geleid het vervolgens via een aantal regenpijpen naar een glazen cistern, oftewel regenbak. Vanaf hier valt het water over een groene, met mos bedekte muur in een lineaire water detention facility oftewel een wateropslag. In deze wateropslag worden er gewassen gekweekt op het water (want de technologie staat dit toe) en zwemmen er tilapia's. Aangezien het e.e.a. nogal verwarrend klinkt, raad ik je aan op de foto hieronder te klikken voor een visuele toelichting.
Ons uitgekiende water management systeem vangt het regenwater op van een nabijgelegen dak, en geleid het vervolgens via een aantal regenpijpen naar een glazen cistern, oftewel regenbak. Vanaf hier valt het water over een groene, met mos bedekte muur in een lineaire water detention facility oftewel een wateropslag. In deze wateropslag worden er gewassen gekweekt op het water (want de technologie staat dit toe) en zwemmen er tilapia's. Aangezien het e.e.a. nogal verwarrend klinkt, raad ik je aan op de foto hieronder te klikken voor een visuele toelichting.
Abonneren op:
Posts (Atom)
