Een voorstad onder de loep: Farmingdale (Long Island)

Waarde lezers,

vanmorgen reisde ik in alle vroegte af naar een voorstad van New York City. Om precies te zijn, reisde ik af naar Farmingdale, een klein stadje met circa 8000 inwoners, ten oosten van New York City gesitueerd, op Long Island.
Voor een vak dat ik momenteel volg, getiteld "Physical Planning and Site Design", maken wij studenten een ontwerp voor drie percelen grond in die voorstad. De drie percelen waarvoor wij een ruimtelijk ontwerp mogen vervaardigen, liggen alledrie nabij het treinstation van Farmingdale. Die taak was dan ook de reden dat ik naar Farmingdale ben gegaan. Samen met studiegenoot John ging ik naar Farmingdale om veldwerk te verrichten. Oftewel, we gingen naar Farmingdale om de drie percelen grond te bekijken waarvoor wij een ruimtelijk ontwerp gaan maken; tevens vonden wij het noodzakelijk om (alvorens aan de ontwerparbeid te beginnen) een idee te krijgen van "wat voor soort stad" Farmingdale nou precies is. Ik was aanvankelijk van plan om al veel eerder in de week te gaan, maar dinsdag was ik behoorlijk verkouden geraakt; zodoende moest ik onze trip uitstellen tot ik me beter zou voelen. Zaterdagochtend verzamelde ik de moed en voegde ik eindelijk de daad bij het woord!
In deze blogepisode probeer ik mijn observaties van, en belevenissen in Farmingdale met jullie te delen door middel van foto's (zoals jullie van mij gewend zijn).

Om 9 uur trof ik John op Atlantic Terminal, het centrale station van Brooklyn. We stapten hier aan boord van de Long Island Railroad, richting Far Rockaway Beach.



Op het station van Jamaica stapten we vervolgens over op de trein naar Ronkonkoma. Farmingdale ligt op de lijn van NYC Penn Station <-> Ronkonkoma.



Na een reistijd van circa 50 minuten kwamen we aan op het station van Farmingdale.


Het uitzicht vanaf het perron.


Gewapend met een kaart van het gebied begonnen John en ik aan ons veldwerk.


Direct naast het station bevinden zich deze senioren appartementen. Dat vondt ik toch wel goed gepland; zo behouden bejaarden die geen auto meer kunnen rijden, toch hun toegang tot de grote stad aan het einde van de spoorlijn.


Het dorp is in 1904 officieel erkend; er woonden echter al sinds 1687 kolonisten in het dorp. Over het algemeen valt Farmingdale te typeren als een traditionele voorstad. Dat betekent in Amerika: een rustige woonomgeving, die vooral getypeerd wordt door vrijstaande huizen. 80% van alle Amerikanen woont in een dergelijke woonomgeving.

Zelf ben ik nogal gecharmeerd van de volwassen bomen langs sommige straten. Zulke hoge bomen geven een straat echt karakter. Staat overigens in schril contrast met de nieuwere woonwijken die recentelijk zijn ontwikkeld.




Een wit hek om je eigen lapje grond heen zetten. Echt iets typisch Amerikaans.


Mijn studiegenoot John en ik trokken de conclusie dat het toch wel mooi is, zo'n traditionele Amerikaanse "suburb". Sommige planologen ergeren zich aan de bovengrondse stroomvoorzieningen. Alhoewel ik snap dat zij het als visuele vervuiling zien, vindt ik het toch wel iets karakteristieks hebben. Het doet mij altijd een beetje aan Frankrijk denken, die bovengrondse stroomkabels!



Farmingdale is het type dorp waar men 's morgens nog de vlag hijst. Ik vindt het mooi. Over oprechte Vaderlandsliefde gesproken!


Het kloppend hart van Farmingdale is Main Street. Langs deze straat zijn alle winkels en restaurants van het dorp gevestigd. Het deed mij een beetje denken aan de dorpstraat van Bergschenhoek.








Het centrum van het dorp omvat echt meer dan alleen de "Main Street".




De woningvoorraad van Farmingdale is vrij divers. Zo hebben ze er ook een behoorlijk aantal sociale huurwoningen.






Het dorp zou natuurlijk niet compleet zijn zonder watertoren!


1 van de oudste gebouwen in Farmingdale is de brandweerkazerne.



Je hebt in Farmingdale zelfs van die straten met een lineair perspectief. Over een standaard truuk in de stedenbouw gesproken; een straat laten eindigen bij een monumentaal gebouw is niets nieuws, alhoewel het dessalniettemin getuigd van het feit dat men vroeger al nadacht over hoe het stratenpatroon van het dorp vorm moest krijgen.


Vermoeid als wij waren van al dit veldwerk, gingen John en ik vervolgens naar The Library Cafe, het cafe waar de locals graag komen om hun middagsmaaltijd te nuttigen.
Dat cafe is best cool. Ze hebben er zelfs een replica van een zeilboot!



Mijn kaart was intussen helemaal ondergekladderd; ik had behoorlijk veel notities gemaakt gedurende ons veldwerk.


Die dude John bleef maar bezig met notities maken terwijl wij op ons eten wachtten! Ik deed gewoon rustig aan, en genoot van de rustieke ambiance van The Library Cafe.



Na een flinke lunch keerden we weer terug naar Brooklyn. We kwamen nog een paar skaters tegen onderweg (natuurlijk zouden de suburbs de suburbs niet wezen zonder skaters). We kijken terug op een mooie dag in Farmingdale!

Planoloog in hart en nieren

Waarde lezers,

de laatste tijd houd mijn studie mij aardig bezig.
Zo volg ik bijvoorbeeld een vak getiteld 'physical planning and site design' (in goed Nederlands heet dat "fysieke planning (of fysieke ruimtelijke ordening) en gebiedsontwerp). Het gaat, kort door de bocht, om het vervaardigen van plannen en plantekeningen die aantonen hoe de "hardware" (oftewel de gebouwde omgeving) van een wijk eruit moet komen te zien.
Afgezien van de eindeloze literatuurlijst voor dat vak, mogen wij een concreet ruimtelijk ontwerp maken voor een stukje grond nabij een treinstation in een voorstad van New York. Specifiek gaat het om Farmingdale, NY; een suburb gelegen op Long Island. Voor die stad dienen wij een stedenbouwkundig ontwerp te vervaardigen voor een gebied dat drie percelen grond omvat. Over werken op het micro-niveau gesproken.
Ik begon met het maken van een zogeheten "figure ground drawing", een kaart die de "footprints" (een vergelijkbare Nederlandse term kan ik nu even niet bedenken) van alle gebouwen in de buurt van het station weergeeft.



Woensdag reis ik met een drietal studiegenoten af naar Farmingdale om veldwerk te verrichten. Vervolgens moet ik een gedetailleerde analyse produceren van het gebied; zie het als een soort SWOT-analyse. Ons veldwerk geeft ons hopelijk een idee van de kansen en mogelijkheden van het gebied; een dergelijke sensitiviteit voor de lokale omstandigheden is immers essentieel al wil je een ontwerp produceren voor het betreffende gebied.

Verder volg ik ook nog een ander vak; een Plannings-Atelier. In dit atelier is ons nederige studenten de taak toebedeeld een ruimtelijk plan te vervaardigen voor de wijk "Lower Broadway" in de stad Newark (in de staat New Jersey).
Dit betekend dat wij voor een lokale cliënt een plan ontwikkelen dat dient als de basis voor hun beleid. Uiteraard bevinden wij ons momenteel in de beginfase van dit project, dat tot eind Mei loopt.
Ook voor dit vak bevinden wij ons momenteel in de analytische fase. We nemen in totaal met 16 studenten deel aan dit project. Ieder heeft zo zijn eigen specialisatie, zo werken sommige studenten aan monumentenzorg in de wijk terwijl andere studenten zich richten op de verbetering van de lokale economie (urban planning is inderdaad een vrij breed vakgebied). Zelf richt ik mij op de stedenbouwkundige kwaliteiten van de wijk, en hoe deze verbeterd zouden kunnen worden. Zo werkte ik de afgelopen dagen aan een analyse van de wijk, geheel vanuit stedenbouwkudig oogpunt.







Het enthousiasme waarmee ik aan dit project deelneem valt met geen pen te beschrijven! Donderdag presenteer ik mijn bevindingen aan mijn medestudenten; intussen heb ik mijn hele avond gewijdt aan het voorbereiden van deze presentatie. Ik ben er nog niet klaar mee; goed werk is nooit af.

Tsja, je houdt van je werk of niet.

Brooklyn Botanical Gardens

Waarde lezers,

gisteren was het hier een mooie dag; we hadden hier een strak blauwe lucht met een middagtemperatuur van 18 graden. Oftewel, een dag om het ervan te nemen!
Ik trok er met een studiegenote van Pratt op uit, wij deden die middag de botanische tuinen van Brooklyn aan. De botanische tuinen zijn echt prachtig, alhoewel de bomen en bloemen nu natuurlijk nog niet in volle bloei stonden. Ik denk dat ik er over een maandje of 2 maar weer eens langs moet om de planten en bomen in volle bloei te checken.
Het was wel beetje een bizar gezicht, aangezien er nog veel sneeuw lag (terwijl je gewoon zonder jas door de tuinen loopt)!











D'r was ook een indoor-gedeelte; waar je planten en bloemen vanuit alle hoeken van de wereld kunt zien. Zo was er een kas waar je vegetatie uit de woestijnklimaten kon bewonderen, een kas met tropische planten, en een watertuin. Het mooiste vondt ik zelf de kas waar allerlei bonzai-boompjes waren tentoon gesteld.











Alhoewel bonzai boompjes niet zo groot worden, kunnen ze wel erg oud worden. Wij zagen bonzai bomen meer dan 100 jaar oud!





Wellicht dat ik later deze lente nog eens een keer foto's plaats van de botanische tuinen van Brooklyn!

Berichten uit Hipchester

Het begint erop te lijken dat de lente in aantocht is. Vanmiddag was het 11 graden en zonnig. Vrijdag wordt het 18 graden! En alle sneeuw begint weg te smelten. Awesome!

Het was een drukke week; veel gestudeerd zoals het hoort (laten we wel wezen...).
Maar aan mijn studie maak ik verder geen woord vuil.

Zaterdag met studiegenoten wezen eten in Fish Restaurant, in het Greenwich villlage. Mijn studiegenoten kozen voor "oysters", zelf had ik zalm. Gezelligheid als vanouds! Vervolgens zijn we naar een pub geweest in mijn thuishaven; Williamsburg, een wijk die door de New York Times wordt beschreven als "Hipchester":
Boutiques, coffee bars and restaurants continue to flourish in Williamsburg and Greenpoint, north Brooklyn’s youth-culture Marrakesh.
Het volstaat te zeggen dat het hier om een uiterst hippe buurt gaat!

We gingen naar een bar-club en dansten wat af alvorens we weer naar huis gingen (ieder in een eigen yellow cab, we blijven nou eenmaal Amerikaanse studenten). Het was nogsteeds te koud om te fietsen, om nog maar te zwijgen over de ijzige wegen; vrieskou na regen valt nou eenmaal tegen!

Verder heb ik deze week vernomen dat 1 van mijn favoriete bands, LCD Soundsystem, gaat stoppen. Een beetje baal ik er wel van. Het goede nieuws is dat deze band, die trouwens uit New York City afkomstig is, hier in New York in April nog een afscheidsconcert geeft. Uiteraard heeft yours truly tickets gehaald; 2 april ga ik er met een stel studiegenoten heen. It's gonna be beyond incredible. Ik verheug me er nu al op om met al dat Noord-Amerikaanse tuig los te gaan in het New Yorkse Madison Square Garden!

Verder ga ik deze week nog met een jongedame uit eten; dit nog ter gelegenheid van Valentijdsdag. Op maandag had ik immers college en kon ik verder niet uit vanwege studieverplichtingen. Goed, je afspraakje een dagje uitstellen is zo erg nog niet.

Ik ga het hierbij laten; spoedig volgt een volgende update.

Cheers!

Winterdip

ik heb de laatste tijd last gehad van een winterdip.

Ik weet niet wat het is met dit koude weer, maar het slaagt er, jaar na jaar, voortdurend in mijn gemoedstoestand ten gronde te richten. Alleen toen ik in Florida woonde, beleefde ik een winter zonder winterdip. Koud weer is nou eenmaal schadelijk voor de gezondheid, of, op z'n minst, schadelijk voor je gemoedstoestand!

Ik bedoel, je bent nou eenmaal minder gemotiveerd als het om half 5 donker wordt, de temperaturen weken lang op een rij beneden het vriespunt liggen, en de heftige sneeuwval het leven er verder niet gemakkelijker op maakt (ik denk dan ook dat ik na het afronden van mijn huidige opleiding terug naar de Sunbelt ga! I'm thinking about California, you know.). Ik had al vrij weinig zin om weer met mijn stage werkzaamheden te beginnen, laat staan deze blog bij te werken! Eigenlijk heb ik met zulk weer nergens zin in. Het goede nieuws, echter, is dat ik zo onderhand haast een nieuwe vriendin heb; ik heb een uiterst charmante dame uit Zweden ontmoet, wellicht dat ik daar binnekort nog een blog over schrijf.

Het leven gaat hier gewoon z'n gangetje. De colleges zijn weer begonnen. Omdat ik er nu 1 jaar op heb zitten, heb ik intussen alle verplichten vakken afgerond en richt ik me inmiddels op de keuzevakken. Zo volg ik bijvoorbeeld een vak getiteld "Transportation Planning", een collegereeks gedoceerd door een vervoersplanoloog annex transport ingenieur uit Luxemburg. De docent die dit vak geeft is erg bekwaam, ik steek van d'r veel van op!
Verder doe ik ook "Introduction to Urban Design" oftewel "Physical Planning and Site Design". Dat laatste vak bevalt mij bijzonder goed. Het biedt mijn studiegenoten een kans te filosoferen over de vormen die een stad kan aannemen, en over hoe men een stad kan vormgeven. Als je uberhaupt al een stad kunt vormgeven, want de meeste Amerikaanse planologen zijn de mening toegedaan dat dat een onhaalbare ambitie is. Beter richt je je op de status quo, oftewel, hoe kun je optimaal werken met dat wat je hebt; in plaats van proberen een geheel stedelijk apparaat opnieuw vorm te geven.
Het een en ander klinkt nogal abstract, hoe dan ook, dat abstracte denken bevalt me wel.
Sterker nog, ik me begin steeds meer te beseffen dat het misschien zo'n slecht idee nog niet is om straks, als ik mijn master of science in city and regional planning heb gehaald, een Ph.D. in dit vakgebied te gaan doen. Ik raak nou eenmaal niet uitgestudeerd als het om steden gaat. Uiteraard zal ik zo'n Ph.D. doen in een stad met een aangenaam klimaat, zoals Los Angeles, want ik heb het helemaal gehad met koude winters en sneeuw. Hooguit nog 1 winter in de kou, dan hou ik 't voor gezien.

Ook was het druk op mijn stage. Zoals gebruikelijk richt ik me op de vormgeving van straten. Zo was ik de afgelopen tijd volop bezig met het her-ontwerpen van een druk verkeersknooppunt in Miami.












Nog een paar weken en het is weer lente. Ik kan niet wachten om weer rond te fietsen en foto's te maken van deze stad. Voorlopig probeer ik, vanwege het extreem koude weer, echter mijn tijd buiten-de-deur te minimaliseren. Het is nou eenmaal verdomd koud hier!

R.