Monumentenzorg op z'n New Yorks

Whatsup folks,

Vanmiddag heb ik samen met een stel studiegenoten van de opleiding "Historic Preservation" (waar ik nu een vak volg: History of Architecture and Urban Form) een "National Landmark" bezocht: de Church of the Ascension.
De constructie aan de huidige kerk begon in 1840(het oorspronkelijke gebouw dateerde uit 1829 maar is echter volledig afgebrand in 1839). Het gebouw bevindt zich in het hart van de stad, en is gelegen aan de kruising van fifth avenue en tenth street.



Het gebouw in 1840, en het gebouw vandaag de dag.

Het gebouw is een van de eerste kerken die de (van orgine Britse) architect Richard Upjohn heeft ontworpen. Nadat de eerste steen zoals gezegd in 1840 is gelegd, is de kerk in 1841 ingewijd.
Het interieur van het gebouw heeft door de jaren heen diverse aanpassingen gezien. Echter, sinds circa 15 jaar pleegt de firma Preserv intensief onderhoud en is er bewonderingswaardig restauratiewerk aan het gebouw verricht.
Tot voor kort waren de grootste problemen van het gebouw de lekages; nieuwe isolering in het dak heeft dit probleem opgelost.
De echte wonderen zijn echter in het interieur te bespeuren.
Kosten noch moeite zijn gespaard door de kerkgangers; de hoeveelheid financiele middelen die zij beschikbaar hebben gestelt voor hun kerk gaat werkelijk mijn boekje te buiten.
De restauraties zijn momenteel nog in volle gang, sedert 4 januari is de kerk een grote bouwplaats. Men hoopt in het voorjaar klaar te zijn met alle restauraties, alhoewel deze rond Kerst al zo ver gevorderd zullen zijn dat er alweer diensten zullen plaatsvinden in de kerk.
De muren zijn opnieuw gestuccadoord, en voorzien van een verse laag verf (elke steen een unieke kleur) en een glanslaag. Het licht is volledig geautomatiseerd. Nieuwe spotlights brengen de "light architecture" in de eenentwintigste eeuw. Met 1 druk op de knop worden de lichten gedimt om de perfecte atmosfeer te creeren voor het bidden, terwijl met eenzelfde druk op de knop de lichten op een perfect niveau worden afgesteld voor tijdens een ceremonie. Allemaal voorgeprogrameerd en volledig elektrisch te regelen, toch vrij nieuwerwets voor zo'n oud gebouw.
Daaraast is ook in het interieur het dak volledig gerenoveerd; dit maakt het dat 't interieur er "als nieuw" uitziet. Tot op de meest kleine details aan toe (zelfs de kozijnen rond de glas-in-lood ramen zijn nieuw) is er onderhoud gepleegt.
Wij kregen een rondleiding door de kerk van de directeur en oprichter van Preserv, terwijl het gebouw voor iedereen behalve de bouwvakkers nog gesloten blijft tot de kerst!










Het mooiste aan deze kerk blijft toch The Organ (het orgel). Het orgel heeft men vanuit Frankrijk laten overkomen; het is het eerste Franse orgel in de stad New York en het vierde Franse orgel in Amerika. Het is gemaakt door een familie bedrijf, waar de vader het ontwerp in hoofdlijnen specificeerd, de vrouw de details van de vormgeving verzorgd, en de zoon de technische aspecten van het orgel beziet. Het is een zeer complex orgel, en tevens een orgel van 30 feet hoog (10 meter hoog); hiervan bevindt 10 feet zich ondergronds en 20 feet bovengronds. Al met al komt het geheel meer over als een machine dan als een muzikaal instrument. Miniscuul detail: het orgel heeft de gemeenschap 3.5 miljoen euro gekost, en wordt beschouwd als een van de beste ter wereld. Over State-of-the-Art gesproken.






Na de tour deed ik met mijn lieftallige studiegenotes een bar in de buurt aan. Dat blijft toch waar het mij allemaal om te doen is!



Tot zover deze update!

R.

Een Blik in de Buurt

Hi,

om maar meteen met de deur in huis te vallen: van de week ben ik verhuisd!
Afgelopen zondag ben ik ingetrokken in mijn nieuwe kamer, in een ruim en comfortabel apartement (dat ik deel met twee huisgenoten).

Een beetje een fatsoenlijke woonruimte bemachtigen in een overbevolkte stad als New York is een lastige klus. Waar andere steden een "vacancy rate" van gemiddeld 5% hebben (dat houdt in dat 5% van de woningvoorraad beschikbaar en onbewoond is), is in New York City slechts 0.5% van alle beschikbare woonruimte op ieder gegeven moment "op de markt". Tel daarbij op dat je hier nogal veel kandidaten hebben die staat te wachten op woonruimte. Een kamer vinden in de gemiddelde Hollandse studentenstad lijkt er niks bij, alhoewel ik erken dat dat ook een vermoeiende klus kan zijn (ik spreek uit ervaring).

Mijn nieuwe kamer is gesitueerd in de wijk Williamsburg (de hippe, alternative, jonge, levendige, dynamische studentenwijk van Brooklyn). Williamsburg heeft tal van kroegen, muziekpodia, koffiezaakjes, kunstgallerijen, en ligt bovenal op steenworp afstand van het hart van New York. Ja, ik zit in 9 minuten op Union Square als ik de metro pak (de L-train). In 11 minuten ben ik op de Pratt campus in Manhattan (mijn universiteit heeft 2 vestigingen, 1 in Brooklyn en 1 in Manhattan; ik volg op beide locaties colleges). Oftewel, met het grootste gemak begeef ik me naar "The City".
En, alhoewel ik al dat bruisende uitgaansleven van Williamsburg zeer op prijs kan stellen, heb ik mezelf toch gesetteld in het rustigste gedeelte van Williamsburg: East Williamsburg. That's right, ik woon in een buurt die bestaat uit rijtjeshuizen; een buurt waar verder niet zoveel aan de hand is. Weliswaar kan ik in 10 minuten fietsen naar het hart van Williamsburg, waar de bars zitten (om te zwijgen over 't feit dat ik met de metro in 10 minuten in het hart van Manhattan zit), mijn eigen woonomgeving is vrij rustig. En dat kan ik ook wel waarderen; een student heeft immers een rustige omgeving nodig om tot rust te komen en om af en toe wat huiswerk te doen. Kortom:

I love coming home, cause it's always so wonderful. Cause when you're in your neighborhood, you're much more comfortable!



Om jullie een blik in mijn nieuwe buurt te gunnen, ben ik vanmorgen met mijn camera around the block gelopen.


Mijn intersection: Orient and Olive.


Mijn gebouw. Ik zit links boven, in de hoek. Helemaal bovenaan dus!


Mijn straat, met rechts mijn gebouw.




Linea recta tegenover de ingang van mijn gebouw bevindt zich de hoofdingang tot Cooper Park.






Mijn buurt.


Mijn waanzinnig coole gebouw in mijn waanzinnig coole straat.



Uitzicht vanaf mijn kamer.





Ons interieur.




Tot besluit deze beelden van my humble pad oftewel mijn nederig stulpje.

Ik kijk er nu al naar uit om Nederlandse gasten te verwelkomen in mijn nieuwe thuishaven.

Full Halloween

Whatsup Nederlandstaligen,

Zoals je wist was't hier laatst Halloween.
Halloween is echt een gaaf feest. Serieus verbazend, dat valt met geen pen te beschrijven! Ik kan nu al niet wachten tot Halloween 2011 zich aandient!

Het is een beetje zoals een kruisbestuiving tussen carneval en kerst; iedereen gaat verkleed door het leven en besteed de grootste zorg aan zijn of haar kostuum, tegelijktijd worden de dagen korter en zoekt men binnenshuis de gezelligheid op.

Nog nooit heb ik zo'n volksfeest gezien als Halloween. 1 op de 3 New Yorkers ging afgelopen weekend verkleed de straat op; je ziet werkelijk overal mensen in de meest waanzinnige kostuums. Op straat, in de metro, in de discoteken, overal.
Ik heb mensen gezien die verkleed gingen als Spiderman, Darth Vader, de Egyptische zonnegodin Ra, de Chileense mijnwerkers, de dude van al die Geico-commercials, en ga zo maar door. Je kunt het je niet bedenken, of er is wel iemand die zo'n kostuum draagt. Het moge duidelijk zijn dat de Amerikanen hun fantasie in de vrije loop hebben gelaten; qua verkleedcapaciteit is Carnaval er eigenlijk niks bij.

Zaterdagavond ging ik met een studiegenote naar een houseparty; oftewel een feest bij iemand thuis (een van haar vrienden). Op het betreffende feest werden er zelfs medailles uitgereikt voor de beste kostuums. Ik kreeg zelfs voor mijn "BP oil spill" kostuum de award voor het beste mannelijke kostuum! Bovenal uitzonderlijk waren de jelloshots, dat zijn een soort van gelei-puddingen gegoten in een shotglas. Die shots bevatten evenveel alcohol als een shot tequila, alhoewel je daarvan gezien het hoge suikergehalte niet zoveel van proeft.
Daarna gingen we naar 'n discotheek. Dat is ook een aparte belevenis, in een zaal gaan dansen terwijl elke discoganger een uniek kostuum aan heeft. Prachtig.






Zondagavond was het de avond van de 31e en dat betekend Halloween Central!
Ik ging met een goede vriend van m'n studie naar een loft in Bushwick om een vijftal alternatieve indie bands te zien spelen. Je kent het wel, het type lokale band dat covers van David Bowie en Black Sabbath speelt. Een prima avond!

Maandag was het weer terug aan de studie, hoe dan ook: ik had een uitmuntende Halloween achter de kiezen! Dat is me nou toch eens een Amerikaanse traditie waar ik wel gewend aan kan raken, en dan heb ik het nog geen eens over the 4th of July of Thanksgiving gehad.

R.

Dutchman in D.C.

Waarde lezers,

het afgelopen weekend was ik in "The Nation's Capital", oftewel de hoofstad des lands.
Met een stel studiegenoten reisden wij vrijdag j.l. af naar The District of Columbia (de trip was georganiseerd door onze studievereniging, PIPSA oftewel the Pratt Institute Planning Students Association). In alle vroegte stapte ik in de bus (half 8 om precies te zijn), om vervolgens om kwart voor twaalf afgelopen vrijdagmorgen in D.C. aan te komen.
Vrijdag trok in de eerste drie uur van mijn bezoek ervoor uit om "Downtown DC" te verkennen. Ik had 1 bus eerder als mijn studiegenoten genomen, die pas om 2.45pm aan waren gekomen.






Ook vond ik die middag de tijd om de campus van George Washington University uit te kammen.








Het weer was uiterst aangenaam met een dagtemperatuur van 23 graden en een blauwe lucht. As a matter of fact, het is deze week zelfs in NYC nog 23 graden.
Rond een uur of drie trof ik mijn studiegenoten die zoals gezegd wat later arriveerden in D.C.
Vrijdagmiddag at ik vervolgens met een paar studiegenoten een stel sandwiches in de middag, om vervolgens samen op pad te gaan en het momumentale gedeelte van de stad te verkennen. Je kent het wel, alle typische dingen die je van Washington D.C. verwacht: het Lincoln Memorial, the Washington Monument en natuurlijk het U.S. Capitol, waar de wetgever gehuisvest is.






Vrijdag avond was het party time. Gewoon met studiegenoten een paar bars bezoeken en een tweede dinner nuttigen om 10 uur 's avonds... Hier heb ik jammergenoeg geen beelden van (Wie neemt zijn camera mee als 'ie gaat stappen? Ik niet).

Zaterdag stond ik in alle vroegte op om naar Georgetown af te reizen. Dat is de oudste wijk van D.C. (sommige huizen in die wijk zijn ouder dan de Verenigde Staten zelf). Ik was nogal gecharmeerd van de historische bouwkunst en bedacht dat het zo slecht nog niet zou zijn om hier in deze wijk te wonen.




















Ook bezocht ik die zaterdagmiddag de campus van Georgetown University. Ik heb nou eenmaal een zwak voor de ideaaltypische Amerikaanse campus.







De rest van mijn zaterdag middag bracht ik al fietsend door. In DC hebben ze namelijk een Bike Share System, waar je voor $1,50 een uur lang een fiets kan huren. Dat laat ik me geen twee keer zeggen!




Vervolgens bracht ik mijn zaterdagavond met studiegenoten door: uit eten gaan en vervolgens gezamenlijk een stel pilsjes nuttigen!
Zondag stond ik wederom vroeg op, dit keer om naar het Smithsonian Museum te gaan.



Vervolgens bezocht ik nog eens Downtown DC voordat ik weer in de bus richting "Good old New York" stapte.






Al met al kan ik je zeggen dat ik een puik weekend heb beleefd in de hoofstad des lands. Wat een stad is Washington me toch; een lust voor 't oog van de planoloog!

Tot zover mijn reisverslag,

R.